યોગ ઠઆપણા આંતરિક અને બાહà«àª¯ àªàª¾àª—ોનà«àª‚ જોડાણ છે. તે કરà«àª®àª¯à«‹àª—, àªàª•à«àª¤àª¿ યોગ, સાંખà«àª¯ યોગ, બà«àª¦à«àª§ યોગ જેવા ઘણા મારà«àª—à«‹ દà«àªµàª¾àª°àª¾ પà«àª°àª¾àªªà«àª¤ કરી શકાય છે. વà«àª¯àª•à«àª¤àª¿àª¨àª¾ સà«àªµàªàª¾àªµàª¨àª¾ આધારે તે તેના અનà«àª•ૂળ મારà«àª— દà«àªµàª¾àª°àª¾ યોગને પà«àª°àª¾àªªà«àª¤ કરી શકે છે.
શà«àª°à«€àª•ૃષà«àª£ અરà«àªœà«àª¨àª¨à«‡ કહે છે, “સકામ કરà«àª® આ સમતà«àªµ સà«àªµàª°à«‚પ બà«àª¦à«àª§àª¿àª¥à«€ ખૂબ જ નીચà«àª‚ છે. માટે તમે સંબà«àª¦à«àª§àª¿àª¨à«‹ આશà«àª°àª¯ લો, àªàªŸàª²à«‡ કે બà«àª¦à«àª§àª¿àª¨à«‹ આશà«àª°àª¯ લો; કારણ કે જે ફળ આપે છે તે ખૂબ જ ગરીબ છે" (2.48). હે અરà«àªœà«àª¨! આ કામમાં આધà«àª¯àª¾àª¤à«àª®àª¿àª• બà«àª¦à«àª§àª¿ àªàª• થઈ જાય છે; પરંતૠઅસà«àª¥àª¿àª° નિરà«àª£àª¯ અને અંતરાતà«àª®àª¾àª¨à«‹ અàªàª¾àªµ ધરાવતા માણસોની બà«àª¦à«àª§àª¿ અનેક ગણી અને અસંખà«àª¯ હોવી જોઈઠ(2.41).
àªàª•વાર મન સંતà«àª²àª¿àª¤ થઈ જાય, કાચની જેમ પà«àª°àª•ાશને કેનà«àª¦à«àª°àª¿àª¤ કરી દે છે, તે કોઈપણ બૌદà«àª§àª¿àª• પà«àª°àªµàª¾àª¸ માટે સકà«àª·àª® છે. પોતાની તરફની મà«àª¸àª¾àª«àª°à«€, દિશા અને ગતિનો સમાવેશ કરતી કોઈપણ યાતà«àª°àª¾. અહીં શà«àª°à«€ કૃષà«àª£àª¨à«€ બà«àª¦à«àª§àª¿àª¨à«‹ સંદરà«àª આતà«àª®àª¾ તરફના પà«àª°àªµàª¾àª¸àª¨à«€ દિશા વિશે છે. સામાનà«àª¯ રીતે, આપણે àªà«Œàª¤àª¿àª• જગતમાં આપણી ઈચà«àª›àª¾àª“ પૂરી કરવા માટે સà«àª®à«‡àª³àªàª°à«€ બà«àª¦à«àª§àª¿àª¨à«‹ ઉપયોગ કરીઠછીàª, પરંતૠઆપણે તેનો ઉપયોગ આપણી જાત તરફ આગળ વધારવા માટે કરવો જોઈàª.
આંતરિક પà«àª°àªµàª¾àª¸ માટે સà«àª®à«‡àª³àªàª°à«àª¯àª¾ બà«àª¦à«àª§àª¿àª®àª¤à«àª¤àª¾àª¨à«‹ ઉપયોગ કરવાનà«àª‚ પà«àª°àª¥àª® પગલà«àª‚ ઠછે કે આપણે જે કરીઠછીઠતે દરેક વસà«àª¤à«àª¨à«€ સમીકà«àª·àª¾ કરવી, જેમાં આપણા સૌથી ઊંડા મૂળ, લાગણીઓ, વિચારો, વિચારો, કà«àª°àª¿àª¯àª¾àª“ અને આપણે બોલીઠછીઠતે શબà«àª¦à«‹àª¨à«‹ સમાવેશ થાય છે. જેમ વિજà«àªžàª¾àª¨ જà«àªžàª¾àª¨àª¨à«€ સીમાઓને આગળ ધપાવવા પà«àª°àª¶à«àª¨à«‹àª¨à«‹ ઉપયોગ કરે છે, તેવી જ રીતે અંતિમ સતà«àª¯à«‹àª¨à«‡ ઉજાગર કરવામાં સંશોધન ઉપયોગી છે.
શà«àª°à«€àª•ૃષà«àª£à«‡ આગળ કહà«àª¯à«àª‚, "જેનà«àª‚ લકà«àª·à«àª¯ તેમના કારà«àª¯à«‹àª¨à«àª‚ ફળ મેળવવાનà«àª‚ છે તેઓ અસંતà«àª·à«àªŸ થવા માટે બંધાયેલા છે." આપણે બધાને ઇચà«àª›àª¿àª¤ પરિણામો દà«àªµàª¾àª°àª¾ સà«àª– મેળવવાની ઇચà«àª›àª¾ હોય છે, પરંતૠસાંસારિક વિશà«àªµàª®àª¾àª‚, દરેક સà«àª– સમય જતાં ઉદાસીમાં ફેરવાઈ જાય છે, જે આપણà«àª‚ જીવન નરક બનાવે છે.
શà«àª°à«€ કૃષà«àª£ કà«àª¯àª¾àª‚ય આપણને દà«àª·à«àªŸàª¤àª¾àª¥à«€ બચાવવાનà«àª‚ વચન આપતા નથી, પરંતૠઆપણને આ દà«àªµàª¿àª§àª¾àª“ને દૂર કરવા અને આતà«àª®àª¨àª¿àª°à«àªàª° બનવા માટે બà«àª¦à«àª§àª¿àª¨à«‹ ઉપયોગ કરવાનà«àª‚ કહે છે. તે ન તો જાણવà«àª‚ કે કરવà«àª‚, પણ માતà«àª° હોવà«àª‚.